ब्रह्मणः तपः भुवन निर्मितिः च

ॐ नमो नारायणाय

अथ श्रीमन्नारायणीयम्

नवमम् दशकम्

ब्रह्मण: तप: भुवन निर्मिति: च

स्थितस्स कमलोद्भवस्तव हि नाभिपङ्केरुहे कुत: स्विदिदमम्बुधावुदितमित्यनालोकयन् । तदीक्षणकुतूहलात् प्रतिदिशं विवृत्ताननः चतुर्वदनतामगाद्विकसदष्टदृष्ट्यम्बुजाम् ॥१॥

महार्णवविघूर्णितं कमलमेव तत्केवलं विलोक्य तदुपाश्रयं तव तनुं तु नालोकयन् । क एष कमलोदरे महति निस्सहायो ह्यहं कुत: स्विदिदमम्बुजं समजनीति चिन्तामगात् ॥२॥

अमुष्य हि सरोरुह: किमपि कारणं सम्भवेद् इति स्म कृतनिश्चयस्स खलु नालरन्ध्राध्वना । स्वयोगबलविद्यया समवरूढवान् प्रौढधीः त्वदीयमतिमोहनं न तु कलेवरं दृष्टवान् ॥३॥

तत: सकलनालिकाविवरमार्गगो मार्गयन् प्रयस्य शतवत्सरं किमपि नैव संदृष्टवान् । निवृत्य कमलोदरे सुखनिषण्ण एकाग्रधी: समाधिबलमादधे भवदनुग्रहैकाग्रही ॥४॥

शतेन परिवत्सरैर्दृढसमाधिबन्धोल्लसत्- प्रबोधविशदीकृत: स खलु पद्मिनीसम्भव: । अदृष्टचरमद्भुतं तव हि रूपमन्तर्दृशा व्यचष्ट परितुष्टधीर्भुजगभोगभागाश्रयम् ॥५॥

किरीटमुकुटोल्लसत्कटकहारकेयूरयुङ्- मणिस्फुरितमेखलं सुपरिवीतपीताम्बरम् । कलायकुसुमप्रभं गलतलोल्लसत्कौस्तुभं वपुस्तदयि भावये कमलजन्मने दर्शितम् ॥६॥

श्रुतिप्रकरदर्शितप्रचुरवैभव श्रीपते हरे जय जय प्रभो पदमुपैषि दिष्ट्या दृशो: । कुरुष्व धियमाशु मे भुवननिर्मितौ कर्मठाम् इति द्रुहिणवर्णितस्वगुणबंहिमा पाहि माम् ॥७॥

लभस्व भुवनत्रयीरचनदक्षतामक्षतां गृहाण मदनुग्रहं कुरु तपश्च भूयो विधे । भवत्वखिलसाधनी मयि च भक्तिरत्युत्कटे- त्युदीर्य गिरमादधा मुदितचेतसं वेधसम् ॥८॥

शतं कृततपास्तत: स खलु दिव्यसंवत्सरान् अवाप्य च तपोबलं मतिबलं च पूर्वाधिकम् । उदीक्ष्य किल कम्पितं पयसि पङ्कजं वायुना भवद्बलविजृम्भित: पवनपाथसी पीतवान् ॥९॥

तवैव कृपया पुनस्सरसिजेन तेनैव स: प्रकल्प्य भुवनत्रयीं प्रववृते प्रजानिर्मितौ । तथाविधकृपाभरो गुरुमरुत्पुराधीश्वर त्वमाशु परिपाहि मां गुरुदयोक्षितैरीक्षितै: ॥१०॥