जरासन्ध वधः शिशुपाल वधः च

अथ श्रीमन्नारायणीयम्

पञ्चाशीतितमम् दशकम्

जरासन्ध वध: शिशुपाल वध: च

ततो मगधभूभृता चिरनिरोधसंक्लेशितं

शताष्टकयुतायुतद्वितयमीश भूमीभृताम् । अनाथशरणाय ते कमपि पूरुषं प्राहिणोत् अयाचत स मागधक्षपणमेव किं भूयसा ॥१॥

यियासुरभिमागधं तदनु नारदोदीरितात् युधिष्ठिरमखोद्यमादुभयकार्यपर्याकुल: । विरुद्धजयिनोऽध्वरादुभयसिद्धिरित्युद्धवे शशंसुषि निजै: समं पुरमियेथ यौधिष्ठिरीम् ॥२॥

अशेषदयितायुते त्वयि समागते धर्मजो विजित्य सहजैर्महीं भवदपाङ्गसंवर्धितै: । श्रियं निरुपमां वहन्नहह भक्तदासायितं भवन्तमयि मागधे प्रहितवान् सभीमार्जुनम् ॥३॥

गिरिव्रजपुरं गतास्तदनु देव यूयं त्रयो ययाच समरोत्सवं द्विजमिषेण तं मागधम् । अपूर्णसुकृतं त्वमुं पवनजेन संग्रामयन् निरीक्ष्य सह जिष्णुना त्वमपि राजयुद्ध्वा स्थित: ॥४॥

अशान्तसमरोद्धतं विटपपाटनासंज्ञया निपात्य जरस: सुतं पवनजेन निष्पाटितम् । विमुच्य नृपतीन् मुदा समनुगृह्य भक्तिं परां दिदेशिथ गतस्पृहानपि च धर्मगुप्त्यै भुव: ॥५॥

प्रचक्रुषि युधिष्ठिरे तदनु राजसूयाध्वरं प्रसन्नभृतकीभवत्सकलराजकव्याकुलम् । त्वमप्ययि जगत्पते द्विजपदावनेजादिकं चकर्थ किमु कथ्यते नृपवरस्य भाग्योन्नति: ॥६॥

तत: सवनकर्मणि प्रवरमग्र्यपूजाविधिं विचार्य सहदेववागनुगत: स धर्मात्मज: । व्यधत्त भवते मुदा सदसि विश्वभूतात्मने तदा ससुरमानुषं भुवनमेव तृप्तिं दधौ ॥७॥

तत: सपदि चेदिपो मुनिनृपेषु तिष्ठत्स्वहो सभाजयति को जड: पशुपदुर्दुरूटं वटुम् । इति त्वयि स दुर्वचोविततिमुद्वमन्नासनात् उदापतदुदायुध: समपतन्नमुं पाण्डवा: ॥८॥

निवार्य निजपक्षगानभिमुखस्यविद्वेषिण: त्वमेव जहृषे शिरो दनुजदारिणा स्वारिणा । जनुस्त्रितयलब्धया सततचिन्तया शुद्धधी: त्वया स परमेकतामधृत योगिनां दुर्लभाम् ॥९॥

तत: सुमहिते त्वया क्रतुवरे निरूढे जनो ययौ जयति धर्मजो जयति कृष्ण इत्यालपन् । खल: स तु सुयोधनो धुतमनास्सपत्नश्रिया मयार्पितसभामुखे स्थलजलभ्रमादभ्रमीत् ॥१०॥

तदा हसितमुत्थितं द्रुपदनन्दनाभीमयो: अपाङ्गकलया विभो किमपि तावदुज्जृम्भयन् । धराभरनिराकृतौ सपदि नाम बीजं वपन् जनार्दन मरुत्पुरीनिलय पाहि मामामयात् ॥११॥