पौण्ड्रक वधः विविध वधः च

अथ श्रीमन्नारायणीयम्

त्र्यशीतितमम् दशकम्

पौण्ड्रक वध: विविध वध: च

रामेऽथ गोकुलगते प्रमदाप्रसक्ते

हूतानुपेतयमुनादमने मदान्धे । स्वैरं समारमति सेवकवादमूढो दूतं न्ययुङ्क्त तव पौण्ड्रकवासुदेव: ॥१॥

नारायणोऽहमवतीर्ण इहास्मि भूमौ धत्से किल त्वमपि मामकलक्षणानि । उत्सृज्य तानि शरणं व्रज मामिति त्वां दूतो जगाद सकलैर्हसित: सभायाम् ॥२॥

दूतेऽथ यातवति यादवसैनिकैस्त्वं यातो ददर्शिथ वपु: किल पौण्ड्रकीयम् । तापेन वक्षसि कृताङ्कमनल्पमूल्य- श्रीकौस्तुभं मकरकुण्डलपीतचेलम् ॥३॥

कालायसं निजसुदर्शनमस्यतोऽस्य कालानलोत्करकिरेण सुदर्शनेन । शीर्षं चकर्तिथ ममर्दिथ चास्य सेनां तन्मित्रकाशिपशिरोऽपि चकर्थ काश्याम् ॥४॥

जाल्येन बालकगिराऽपि किलाहमेव श्रीवासुदेव इति रूढमतिश्चिरं स: । सायुज्यमेव भवदैक्यधिया गतोऽभूत् को नाम कस्य सुकृतं कथमित्यवेयात् ॥५॥

काशीश्वरस्य तनयोऽथ सुदक्षिणाख्य: शर्वं प्रपूज्य भवते विहिताभिचार: । कृत्यानलं कमपि बाणरणातिभीतै: भूतै: कथञ्चन वृतै: सममभ्यमुञ्चत् ॥६॥

तालप्रमाणचरणामखिलं दहन्तीं कृत्यां विलोक्य चकितै: कथितोऽपि पौरै: । द्यूतोत्सवे किमपि नो चलितो विभो त्वं पार्श्वस्थमाशु विससर्जिथ कालचक्रम् ॥७॥

अभ्यापतत्यमितधाम्नि भवन्महास्त्रे हा हेति विद्रुतवती खलु घोरकृत्या । रोषात् सुदक्षिणमदक्षिणचेष्टितं तं पुप्लोष चक्रमपि काशिपुरीमधाक्षीत् ॥८॥

स खलु विविदो रक्षोघाते कृतोपकृति: पुरा तव तु कलया मृत्युं प्राप्तुं तदा खलतां गत: । नरकसचिवो देशक्लेशं सृजन् नगरान्तिके झटिति हलिना युध्यन्नद्धा पपात तलाहत: ॥९॥

साम्बं कौरव्यपुत्रीहरणनियमितं सान्त्वनार्थी कुरूणां यातस्तद्वाक्यरोषोद्धृतकरिनगरो मोचयामास राम: । ते घात्या: पाण्डवेयैरिति यदुपृतनां नामुचस्त्वं तदानीं तं त्वां दुर्बोधलीलं पवनपुरपते तापशान्त्यै निषेवे ॥१०॥