श्रीकृष्ण अवतारः

ॐ नमो नारायणाय

अथ श्रीमन्नारायणीयम्

अष्टत्रिंशम् दशकम्

श्रीकृष्ण अवतार:

आनन्दरूप भगवन्नयि तेऽवतारे प्राप्ते प्रदीप्तभवदङ्गनिरीयमाणै: । कान्तिव्रजैरिव घनाघनमण्डलैर्द्याम् आवृण्वती विरुरुचे किल वर्षवेला ॥१॥

आशासु शीतलतरासु पयोदतोयै: आशासिताप्तिविवशेषु च सज्जनेषु । नैशाकरोदयविधौ निशि मध्यमायां क्लेशापहस्त्रिजगतां त्वमिहाविरासी: ॥२॥

बाल्यस्पृशाऽपि वपुषा दधुषा विभूती: उद्यत्किरीटकटकाङ्गदहारभासा । शङ्खारिवारिजगदापरिभासितेन मेघासितेन परिलेसिथ सूतिगेहे ॥३॥

वक्ष:स्थलीसुखनिलीनविलासिलक्ष्मी- मन्दाक्षलक्षितकटाक्षविमोक्षभेदै: । तन्मन्दिरस्य खलकंसकृतामलक्ष्मीम् उन्मार्जयन्निव विरेजिथ वासुदेव ॥४॥

शौरिस्तु धीरमुनिमण्डलचेतसोऽपि दूरस्थितं वपुरुदीक्ष्य निजेक्षणाभ्याम् ॥

शौरिस्तु धीरमुनिमण्डलचेतसोऽपि दूरस्थितं वपुरुदीक्ष्य निजेक्षणाभ्याम् ॥

देव प्रसीद परपूरुष तापवल्ली- निर्लूनदात्रसमनेत्रकलाविलासिन् । खेदानपाकुरु कृपागुरुभि: कटाक्षै: इत्यादि तेन मुदितेन चिरं नुतोऽभू: ॥६॥

मात्रा च नेत्रसलिलास्तृतगात्रवल्या स्तोत्रैरभिष्टुतगुण: करुणालयस्त्वम् । प्राचीनजन्मयुगलं प्रतिबोध्य ताभ्यां मातुर्गिरा दधिथ मानुषबालवेषम् ॥७॥

त्वत्प्रेरितस्तदनु नन्दतनूजया ते व्यत्यासमारचयितुं स हि शूरसूनु: । त्वां हस्तयोरधृत चित्तविधार्यमार्यै: अम्भोरुहस्थकलहंसकिशोररम्यम् ॥८॥

जाता तदा पशुपसद्मनि योगनिद्रा । निद्राविमुद्रितमथाकृत पौरलोकम् । त्वत्प्रेरणात् किमिव चित्रमचेतनैर्यत् द्वारै: स्वयं व्यघटि सङ्घटितै: सुगाढम् ॥९॥

शेषेण भूरिफणवारितवारिणाऽथ स्वैरं प्रदर्शितपथो मणिदीपितेन । त्वां धारयन् स खलु धन्यतम: प्रतस्थे सोऽयं त्वमीश मम नाशय रोगवेगान् ॥१०॥