हिरण्याक्षस्य हिरण्यकशिपोः च उत्पत्तिः

ॐ नमो नारायणाय

अथ श्रीमन्नारायणीयम्

एकादशम् दशकम्

हिरण्याक्षस्य हिरण्यकशिपोः च उत्पत्तिः

क्रमेण सर्गे परिवर्धमाने कदापि दिव्या: सनकादयस्ते । भवद्विलोकाय विकुण्ठलोकं प्रपेदिरे मारुतमन्दिरेश ॥१॥

मनोज्ञनैश्रेयसकाननाद्यैः अनेकवापीमणिमन्दिरैश्च । अनोपमं तं भवतो निकेतं मुनीश्वरा: प्रापुरतीतकक्ष्या: ॥२॥

भवद्दिद्दृक्षून्भवनं विविक्षून् द्वा:स्थौ जयस्तान् विजयोऽप्यरुन्धाम् । तेषां च चित्ते पदमाप कोप: सर्वं भवत्प्रेरणयैव भूमन् ॥३॥

वैकुण्ठलोकानुचितप्रचेष्टौ कष्टौ युवां दैत्यगतिं भजेतम् । इति प्रशप्तौ भवदाश्रयौ तौ हरिस्मृतिर्नोऽस्त्विति नेमतुस्तान् ॥४॥

तदेतदाज्ञाय भवानवाप्त: सहैव लक्ष्म्या बहिरम्बुजाक्ष । खगेश्वरांसार्पितचारुबाहुः आनन्दयंस्तानभिराममूर्त्या ॥५॥

प्रसाद्य गीर्भि: स्तुवतो मुनीन्द्रान् अनन्यनाथावथ पार्षदौ तौ । संरम्भयोगेन भवैस्त्रिभिर्माम् उपेतमित्यात्तकृपं न्यगादी: ॥६॥

त्वदीयभृत्यावथ काश्यपात्तौ सुरारिवीरावुदितौ दितौ द्वौ । सन्ध्यासमुत्पादनकष्टचेष्टौ यमौ च लोकस्य यमाविवान्यौ ॥७॥

हिरण्यपूर्व: कशिपु: किलैक: परो हिरण्याक्ष इति प्रतीत: । उभौ भवन्नाथमशेषलोकं रुषा न्यरुन्धां निजवासनान्धौ ॥८॥

तयोर्हिरण्याक्षमहासुरेन्द्रो रणाय धावन्ननवाप्तवैरी । भवत्प्रियां क्ष्मां सलिले निमज्य चचार गर्वाद्विनदन् गदावान् ॥९॥

ततो जलेशात् सदृशं भवन्तं निशम्य बभ्राम गवेषयंस्त्वाम् । भक्तैकदृश्य: स कृपानिधे त्वं निरुन्धि रोगान् मरुदालयेश ॥१० ।