अमात्यपुत्रवधः

अथ श्रीमद्वाल्मीकीयरामायणे सुन्दरकाण्डे अमात्यपुत्रवधः नाम पञ्चचत्वारिंशः सर्गः ॥५-४५॥

ततस्ते राक्षसेन्द्रेण चोदिता मन्त्रिणः सुताः । निर्ययुर्भवनात् तस्मात् सप्त सप्तार्चिवर्चसः ॥५-४५-१॥

महद्बलपरीवारा धनुष्मन्तो महाबलाः । कृतास्त्रास्त्रविदां श्रेष्ठाः परस्परजयैषिणः ॥५-४५-२॥

हेमजालपरिक्षिप्तैर्ध्वजवद्भिः पताकिभिः । तोयदस्वननिर्घोषैर्वाजियुक्तैर्महारथैः ॥५-४५-३॥

तप्तकाञ्चनचित्राणि चापान्यमितविक्रमाः । विस्फारयन्तः संहृष्टास्तडिद्वन्त इवाम्बुदाः ॥५-४५-४॥

जनन्यस्तास्ततस्तेषां विदित्वा किंकरान् हतान् । बभूवुः शोकसम्भ्रान्ताः सबान्धवसुहृज्जनाः ॥५-४५-५॥

ते परस्परसंघर्षात् तप्तकाञ्चनभूषणाः । अभिपेतुर्हनूमन्तं तोरणस्थमवस्थितम् ॥५-४५-६॥

सृजन्तो बाणवृष्टिं ते रथगर्जितनिःस्वनाः । प्रावृट्काल इवाम्भोदा विचेरुर्नैर्ऋताम्बुदाः ॥५-४५-७॥

अवकीर्णस्ततस्ताभिर्हनूमान् शरवृष्टिभिः । अभवत् संवृताकारः शैलराडिव वृष्टिभिः ॥५-४५-८॥

स शरान् वञ्चयामास तेषामाशुचरः कपिः । रथवेगांश्च वीराणां विचरन् विमलेऽम्बरे ॥५-४५-९॥

स तैः क्रीडन् धनुष्मद्भिर्व्योम्नि वीरः प्रकाशते । धनुष्मद्भिर्यथा मेघैर्मारुतः प्रभुरम्बरे ॥५-४५-१०॥

स कृत्वा निनदं घोरं त्रासयंस्तां महाचमूम् । चकार हनुमान् वेगं तेषु रक्षःसु वीर्यवान् ॥५-४५-११॥

तलेनाभिहनत् कांश्चित् पादैः कांश्चित् परंतपः । मुष्टिभिश्चाहनत् कांश्चिन्नखैः कांश्चिद् व्यदारयत् ॥५-४५-१२॥

प्रममाथोरसा कांश्चिदूरुभ्यामपरानपि । केचित् तस्यैव नादेन तत्रैव पतिता भुवि ॥५-४५-१३॥

ततस्तेष्ववसन् नेषु भूमौ निपतितेषु च । तत्सैन्यमगमत् सर्वं दिशो दश भयार्दितम् ॥५-४५-१४॥

विनेदुर्विस्वरं नागा निपेतुर्भुवि वाजिनः । भग्ननीडध्वजच्छत्रैर्भूश्च कीर्णाभवद् रथैः ॥५-४५-१५॥

स्रवता रुधिरेणाथ स्रवन्त्यो दर्शिताः पथि । विविधैश्च स्वनैर्लङ्का ननाद विकृतं तदा ॥५-४५-१६॥

स तान् प्रवृद्धान् विनिहत्य राक्षसान् महाबलश्चण्डपराक्रमः कपिः । युयुत्सुरन्यैः पुनरेव राक्षसैस्तदेव वीरोऽभिजगाम तोरणम् ॥५-४५-१७॥

इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये सुन्दरकाण्डे अमात्यपुत्रवधः नाम पञ्चचत्वारिंशः सर्गः ॥५-४५॥